Eoos is de Griekse godin van de dageraad. Ze kondigt elke dag – komend vanuit het oosten – de komst van de zon aan, en dat is net wat onze richtingen bindt.

Taal- en Regiostudies bundelen vier compleet verschillende studies uit het Oosten. Of het nu Oost-Europa, het Midden-Oosten of het Verre Oosten is dat je boeit, allemaal worden ze verenigd in deze studentenkring voor elke Taal- en Regiostudent. Die zon vind je ook terug in ons schild, waarin al onze talen verenigd zijn weergegeven. De kraanvogel aan de linkerkant is een oosterse vogel die op zijn beurt symbool staat voor de opkomende zon. Zo zijn al onze richtingen en talen heel verschillend, maar toch verbonden.

PS: Omdat Eoos géén afkorting is, wordt het dan ook niet in hoofdletters geschreven

De Orient Express

Is er iets romantischer dan de Orient Express? Dat prachtige, luxe hotel op wielen.
Er zijn vredesverdragen in getekend, boeken in ontstaan, aanslagen op verijdeld, moorden in gepleegd. Maar als dat romantisch was, moest elke trein een magische bijklank hebben. Het is de diversiteit van de reis en de ingezetenen van de trein die maakt dat we de Orient Express associëren met spanning. Het is de tocht van Parijs, van Napoleon, van Dumas en Monet, de hoofdstad van het Nieuwe, naar Istanbul, Constantinopel, die stad van het oude. De reis naar een andere cultuur, de reis naar avontuur. De reis naar de poort tot het oosten.

Ik [Céline, ex-preses] zie Eoos graag als de Orient Express. We halen de mensen op in Europa en droppen hen daar waar ze moeten zijn: bij het einde van onze cultuur. We zijn misschien geen hotel op het spoor, maar wel een hotel in de geesten van onze leden, een hotel dat even goed dendert en stomend voorwaarts gaat. Ik nodig jullie graag uit om altijd terug te komen in onze lobby.

Dit jaar [2015-2016] viert Eoos haar 35-jarig jubileum. En met dat jubileum schudden we graag die aantijging een hobbyclub te zijn van ons af. We zijn geen boemeltrein, we zijn geen lightrail of een sneltram, zelfs geen intercity of een Eurostar. We zijn de fucking Orient Express. En als we het net zo goed blijven doen als de Orient Express, hebben we nog een lange reis richting de opgaande zon voor ons liggen…

– afkomstig uit: Lustrumspeech, 2015-2016

 

Een stukje geschiedenis

Na de zondvloed van 2011-2012, het Jaar der Verdoemenis, bleef niet veel over van het oude Eoos. Zo wordt ons overgeleverd op de spijkertabletten die dateren uit de Sanderiaanse tijden. En God, rijdend op zijn Thomastodont, sprak: “Laat er weer meer licht zijn!”

En ziedaar, er verschenen niet één maar twee goden, Yin en Yang, ze vermenigvuldigden zich snel: “Enis te weinig, Collin’ more people” dachten zij zo-even.

Een groeiend team aan superhelden, dat moest wel gevierd worden met Cécémelili – die hemelse chocoladedrank.

Niet lang er na daalden drie engelen neder op deze bol. De Heilige Drievuldigheid vond snel nog meer aanhang en net als de rijzende zon uit het Eoosten veroverden ze snel de fak en heel Leuven, vooropgegaan door hun ibisachtige mascotte. Een nieuwe steepje ochtendgloren.

– afkomstig uit: Brief van Thomas, 2016